Huwelijksplechtigheid Eugène en Lieve

Door één van de broers voorgelezen

 

« De familie heeft Eugène niet zien aankomen, we moeten het hem nageven, hij is vlug en kordaat te werk gegaan. Niet als een astrologische maagd uit de septembermaand, maar veeleer als een stier uit de maand april. Hoewel, het blijkt dat hij als kleine knaap die opgroeide in het platteland van Merksem een fobie had voor stieren, en toch is hij door onze familie geraasd en ons enige zuster weggeschaakt.  Niemand heeft de tijd gehad om te reageren, en die Antwerpenaar heeft een blitzkriegtechniek toegepast om in onze Westvlaamse familie grote verwarring te zaaien.

Maar goed, we hebben er ons nu bij neergelegd, het is uiteindelijk van ons zus een prachtige keuze gebleken.

Vanmorgen stond de hele familie, bloeddruk 14, voor de kerk van Zemst, op zijn zondaags. De vier Daltonbroers netjes op een rij, goed gekamd.

Bleek dat de plechtigheid niet in de kerk doorging, dus richting stadhuis.

 

Ach, ik zie hem nog zitten achter de rook van zijn dikke sigaar, ergens in een restaurantje van het moerassige Zemst, een tijd terug. Mijn zuster wilde die onbekende soldaat aan me voorstellen.

Amper enkele maanden later reed hij onder het stof en het zweet na een tocht van duizend kilometer in amazonestijl op zijn Harley, gelaarsd gelijk geen een,  het mooie Uzès in Zuid-Frankrijk binnen.  Hij liet ons zus een motolaarsje passen, en weg reed hij op zijn stalen paard met ons zus achterop,  het enige prinsesje dat ons ouders op de wereld hadden gezet. De zaak bleek geklonken…. »