dutch speaking celebrant in france

Luc

« Waarom ceremoniemeester worden ? » vroeg mijn 89- jarige moeder die nog niets verloren heeft van haar heldere geest.

« Omdat ik zoveel keer voordrachten heb geschreven, doen lachen, emotie gecreëerd voor een publiek…dat ik beslist heb om er mijn beroep van te maken », was mijn antwoord.

Men zou het zo kunnen samenvatten, want een celebrant is bovenal degene die een uniek verhaal kan verwoorden die hij deelt met het koppel, het goed voorbrengen in publiek voor familie en vrienden. Hij die het verhaal van twee mensen heropbouwt aan de hand van de juiste vragen die hij weet te stellen, hij die het bekijkt vanuit een originele hoek.

Ik ben geboren in Vlaanderen, aan de Franse grens, met de blik gericht op de buitenwereld. Trouwens,  dat platte land is steeds  doorkruist geweest  van culturen en ideeën,  wat ook een aantal voordelen met zich meebracht voor het aanleren van meerdere talen.

Een eclectisch professioneel parcours gaande van redacteur in een Vlaamse uitgeverij, gids in Zuid-Frankrijk voor toeristen uit allerlei landen en in meerdere talen, tot  commercieel agent in de meeste Europese landen…al deze ervaringen hebben me gevormd als officiant om een unieke ceremonie te kunnen begeleiden.

Want zoals met vele functies, en heel zeker als celebrant, is een goede dosis humor en levenservaring uiterst welkom. Het is een moment van geluk en blijdschap, en de ceremoniemeester heeft als opdracht zo goed mogelijk de wensen te verwoorden van de gelukkigen en hun familie.

Ik ben er attent op dat jullie plechtige verbintenis in een uiterst romantisch daglicht komt te staan.

Als illustrator zorg ik ervoor dat jullie een origineel verbintenis-certificaat wordt aangeboden als herinnering bij het afsluiten van jullie ceremonie.


Emmanuelle

 

Ik heb het geluk gehad om onder de vleugels van Françoise Kanel (Comédie française) en Jacqueline Duc (Centre du Marais) mijn opleiding als actrice in Parijs te kunnen volgen.

De teatergezelschappen waarvoor ik als dramaturg teaterstukken schreef en als actrice op de planken stond, waaronder het gezelschap van de Bibliothèque Nationale de France (BNF), verliet ik om me terug op de schoolbanken te vinden van de Sorbonne III (Theater en Litteratuur).

Het schrijven en het theater heeft me altijd begeleid in mijn carrière en levenswandel, en sinds bijna 20 jaar deel ik mijn leven met mijn man waarbij cultuur in het algemeen en humor in het bijzonder centraal staan in ons koppel. 

Eind 2014 werd mijn eerste roman gepubliceerd « Le Tango de la valseuse », (http://letangodelavalseuse.wix.com/letangodelavalseuse) en U kunt mijn blog «http://emmanuelleflorquin.blogspot.fr/  steeds consulteren.